Duurzame inzetbaarheid

Interview met Drs. Brigitte Drost (arts)

Wat is belangrijk in je werk ?

“Toen ik na mijn studie geneeskunde op zoek ging naar een baan wist ik niet precies wat ik wilde. Door werk leer je je zelf kennen en kom je erachter wat je wel en niet belangrijk vindt, of  je past in een systeem, of je wilt werken in teamverband of autonoom bent. Na ongeveer een jaar werken besefte ik dat ik me niet thuis voel in een grote organisatie. Op een o.k. werken vind ik wel leuk, daar heeft iedereen zijn eigen taak. Maar ik houd er niet van als iemand op je vingers meekijkt. Ik ben een individualist en het liefst werk ik één op één - samen met de patiënt de klus klaren. Toch wilde ik wel graag iets met ‘snijden’ doen, plastische chirurgie. Het was lastig om een opleidingsplek te krijgen. Na een aantal banen, ondermeer als directeur van de bloedbank, ben ik uit de medische wereld gestapt en naar de kunstacademie gegaan, afstudeerrichting beeldhouwen.  Een loopbaancoach zei tegen me: ‘Schrijf op wat je ideale baan is.’ Daar kwam uit: medisch, maar het vak moet ook vernieuwend zijn; met mijn handen werken; creatief zijn en met mensen werken. Dat bestaat niet, dacht ik. Hij zei toen: ‘Wat is er op tegen om het zelf te creëren?’ Ik hoorde via via over tatoeëren van ogen, en ik zag onmiddellijk de combinatie van kunst en medisch – dat is hét. Ik ging me er in verdiepen, het was een nieuw vakgebied, out of the box denken. Ik heb het vak – “tekenen” op de huid – geleerd bij een kunstenaar die werkte met oogartsen. Na een lange leerperiode heb ik deze techniek medisch systematisch opgezet, zodat het verzekerde zorg werd. Nu ben ik al weer  zo’n  25 jaar medisch dermatograaf. Ik werk als vrijgevestigde in een ziekenhuis en werk daarnaast  een dag per week in mijn eigen kliniek. Ik ben zelfstandig. Zo kan ik goed functioneren.

Zijn er genoeg mogelijkheden om kennis en vaardigheden te gebruiken?

“Mijn vak is technisch, medisch én sociaal. Ik herstel hazenlippen, littekens na bijvoorbeeld een mutilerende ingreep of brandwonden, of ik maak  een wijnvlek in het gezicht mooier. Mensen zijn dan al genezen en komen bij mij om het belastende deel te laten behandelen. Dat maakt emoties los, mensen gaan praten en ik luister. Er zit ook een wetenschappelijk  kant aan;  ik neem biopten om te onderzoeken wat bijvoorbeeld het losser maken van een litteken dat stijf is voor een effect heeft voor herstel van weefsel, wat de immuunrespons is. Ik geef hier ook veel lezingen over. Daarnaast doe ik in mijn eigen kliniek medische behandelingen met bijvoorbeeld botox; de ingrepen zijn klein, de sociale impact is groot. “

Is het stellen van eigen doelen belangrijk?

Ik heb een vak op de kaart gezet dat er niet was. Het was onbekend, de behandelingen waren nieuw.  Nu heb ik mijn plek veroverd en is het een medische professie. Mijn doel zal hierin gelegen blijven: het vak uitoefenen en wetenschappelijk verder ontwikkelen.”

Is er een balans tussen werk en privéleven?

“Hard werken heb ik altijd gedaan. Met kleine kinderen is dat een hele opgave. Nu werk ik zo ’n zestig uur per week. Dat is wel veel. Maar ik ben vrij en het leukste is het contact met patiënten, daar krijg ik energie van.”

Is een goed inkomen belangrijk?

“Een goed inkomen is belangrijk als je zo hard werkt. En er moet brood op de plank komen. Maar het is zeker niet het belangrijkste. Het werk zelf moet mij inspireren.”

Kun je een bijdrage leveren aan het creëren van iets waardevols?

“Ik behandel bijvoorbeeld mensen die zeggen dat ze op straat nagestaard worden – die help ik zich beter in hun vel te voelen. Ik draag bij aan hun welzijn - door te creëren. Ik vind dat een feestje!”