In NRC van 25 januari jl. troffen wij het volgende interessante artikel aan: “Psychotherapie helpt tegen hartaanvallen”. In een Zweeds onderzoek aan de Uppsala universiteit bleek dat hartpatiënten die in psychotherapie gingen, in de acht jaar daarna bijna de helft minder hartaanvallen kregen dan lotgenoten die ‘gewone zorg’ kregen. In de therapiegroep overleed in die tijd bovendien een kwart minder mensen.

Reden om dit psychotherapie onderzoek te beginnen, was dat bijna 1/3 van de hartzieken ontstaat door huwelijksmoeilijkheden, werkstress, eenzaamheid en depressie, angst, vijandigheid en boosheid. Door een andere levenshouding is daar iets aan te doen. Prachtig dat uit een 8 jaar durend longitudinaal onderzoek nu is aangetoond dat deze behandeling het aantal hartaanvallen halveerde en de sterfte met een kwart daalde.

Dichtgeslibde kransslagaders rond het hart ontstaan dus niet alleen door slecht eten, te weinig beweging, hoge bloeddruk en een hoog cholesterolgehalte die de gezondheid van het hart bedreigen. Daar waar nodig worden mensen natuurlijk ook behandeld met medicatie, bloedverdunners, cholesterol- of bloeddrukverlagers.

Bij Ascender behandelen wij mensen die na een hartinfarct of hartoperatie, dotteren of andere cardiologische interventie weer aan het werk willen gaan. In de praktijk valt dit vaak tegen, omdat én het lichaam weer op gang moet komen, arbeidsritme teruggevonden, maar vooral ook angst overwonnen. Daarom verwijzen verzekeraars en bedrijfsartsen vaak mensen die een hartlijden hebben uit het oogpunt van (secundaire) preventie naar Ascender.

In het individuele programma dat wij in het kader van preventie en reïntegratie bieden besteden wij aandacht aan de psychologische factoren die zorgen voor gezond gedrag. Wij leren mensen met cognitieve gedragstherapie lichamelijke spanning en boze, angstige of vijandige gevoelens te herkennen en bestrijden. Door het aanleren van een andere attitude in het leven met behulp van onder andere ontspanningsoefeningen en mindfulness gaan onze cliënten een bewuster en evenwichtiger leven leiden.

Zo kan het werk weer meer voldoening gaan geven, want dat was vaak niet meer het geval in de periode voorafgaand aan een hartlijden. De psycholoog van Ascender gaat met iemand aan de slag om werk en ontspanning beiden een plaats in het leven te geven die recht doet aan gezondheid en effectief functioneren. Dat helpt mens en organisatie om samen gezond te blijven. Ascender draagt op deze manier bij aan een “healthy workplace”.

Drs. Th.J.M. Freriks, klinisch psycholoog-psychotherapeut bij Ascender

Gepost in Nieuws ~

In het werken met individuen of groepen, nemen we altijd in ogenschouw dat iemand of een groep (team) een onderdeel is van een groter ’systeem’, bijvoorbeeld de organisatie of het team waarin iemand werkt. Er is immers altijd sprake van een wisselwerking tussen individu (in zijn of haar functie) en de organisatie. In onze individuele begeleidingen blijven we dicht bij die praktijk door het nadrukkelijk betrekken van de werksituatie bij het therapeutisch traject. Contact houden met de werkplek is essentieel om herstelgedrag te stimuleren en de kans op een succesvolle re-integratie te vergroten. Samen met de cliënt onderzoeken we wat er gebeurt op het snijvlak van cliënt en zijn/haar professionele omgeving.

Het komt nogal eens voor dat de beleving van cliënten dat de werkomgeving volledig de oorzaak is van hun uitval en dat het daarom maar beter is er voorlopig ‘even tussen uit te gaan’;  ‘Afstand  nemen’ en ‘tot rust komen’, of ‘jezelf niet nog meer blootstellen aan de (over)belasting’, zijn dan vaak de goedbedoelde, maar ook niet al te functionele adviezen van vrienden en bekenden. Echter, zodra die rust er is, ontstaat toenemende angst om in het geheel terug te keren of als men terugkeert, valt men sneller weer uit.

Uit diverse onderzoeken is inmiddels gebleken dat een goed contact houden met die werkomgeving en een begeleid blootstellen eraan het succes van een duurzame re-integratie vergroot. Vragen in de begeleiding als: “wat gebeurt er op het werk met de cliënt? Welke reacties heeft deze, zowel mentaal, als fysiek, als gevolg van de dynamiek in die werkomgeving?” zijn essentieel. Veel cliënten kunnen deze reacties niet altijd voelen en als ze dat wel doen, deze niet altijd begrijpen en in de context plaatsen. ‘Het werk’ krijgt dan de schuld en de cliënt voelt vooral veel onmacht dit werk te beïnvloeden. Onnodig, want door een goede reflectie met een professionele psycholoog op die werkomgeving ontdekt de cliënt wat die werkomgeving met hem/haar doet en, hoewel extra geconfronteerd met zichzelf, geeft dit inzicht ook uitzicht op een oplossing.

Casus

Zoals een 46 jarige teamleider in een multinational; deze had zich ziek gemeld, aangezien hij het werk niet meer aan kon. Een speciale vragenlijst gaf ons het inzicht dat hij in extreme mate psychische en lichamelijke klachten ervoer. In het persoonlijk contact maakte de man een terneergeslagen, zelfs verslagen indruk. Een burn-out leek gemakkelijk te indiceren. Het interview en in het bijzonder de bevraging naar de werkomgeving leerde dat er al maanden een slepende vertrouwenskwestie rond het leiderschap van deze cliënt speelde. Een meningsverschil, in de persoonlijke sfeer, tussen hem en één van zijn teamgenoten was uitgegroeid tot een ruzie, die door het teamlid via het team uitgevochten werd. Uiteindelijk kaatste de bal naar de teamleider, die door zijn bazen van ‘slecht (people) management’ werd beticht. Met zijn naam aangetast en zijn promotiekansen vooralsnog verspeeld, gooide hij de handdoek in de ring.

De oplossing schuilde erin direct contact te zoeken met de leidinggevende van deze teamleider. In een open gesprek met zowel hem als de teamleider zelf was de eerste stap de teamleider uit de besmette omgeving te halen en hem de verantwoordelijkheid te geven voor een ander team. Vervolgens is in een goed gesprek met die nieuwe groep de medewerking aan de teamleider verzekerd. Deze ging per direct, zij het met knikkende knieën, weer aan het werk. Een korte, maar intensieve begeleiding door een psycholoog maakte deel uit van de re-integratie. Hierbij werd hij zelfs op de werkplek begeleid (in-context), zodat de begeleider de dynamiek tussen de teamleider en zijn mensen kon waarnemen. Aansluitend werd contextgericht feedback gegeven op het gedrag van de teamleider en hoe hij dit effectiever kon maken. Zijn leerpunt was dat hij weliswaar slachtoffer was geworden van een oneerlijke actie van een vroegere teamgenoot, echter dat hij daar ook zelf een aandeel in had. Door zijn terughoudende wijze van communiceren had dit kunnen ontstaan. Door hem met directe waarnemingen op zijn stijl te confronteren en uit te nodigen hier verandering in te brengen, ervoer hij direct dat het ook anders kon. Hij kreeg meer succes in de dingen die hij deed en dit gaf hem een gevoel van controle. Ook begreep hij beter hoe belangrijk de werkcontext voor hem was (hij liep altijd met een zekere mate van nervositeit op zijn werk rond). Door een verbeterd inzicht hierin kon hij dit meer loslaten, waardoor hij meer ontspannen reageerde, wat ook zijn effectiviteit deed groeien.

De teamleider was in dit geval in ‘no-time’ weer aan het werk in zijn functie en binnen een paar maanden had hij een van de best draaiende teams van de afdeling.

Gepost in Nieuws ~

Met de strengere opstelling van het UWV komt het steeds vaker voor dat de werkgever een medewerker met psychische klachten die een beperking vormen passende arbeid moet aanbieden. De ervaring van Ascender is dat HRM-adviseurs met de bedrijfsarts en met medewerker en leidinggevende vaak in het duister tasten waar de mogelijkheden van iemand liggen met betrekking tot passende arbeid.

Moet de aanpassing liggen in tempo, in de inhoud van het werk, in de duur of intensiteit van de arbeid? Allemaal relevante vragen waarop het Arbeidspsychologisch Onderzoek van Ascender antwoord op kan geven.  

Een arbeidspsychologisch onderzoek (APO) verschaft inzicht in de kwaliteiten en valkuilen van een persoon in relatie tot de eisen van zijn functie.

Door middel van dit psychologisch onderzoek wordt aan de hand van een individuele analyse een advies uitgebracht over iemands kwaliteiten, sterke en zwakke kanten, ontwikkelmogelijkheden, ambities en behoeften gerelateerd aan werk. Zodoende kan worden bepaald of er mogelijkheden bestaan om een betere match te vinden in een andere (of aangepaste) functie. In dit advies wordt rekening gehouden met eventuele psychische of lichamelijke beperkingen. Tevens wordt een advies gegeven wat nodig is aan psychologische begeleiding, coaching of loopbaanadvies, gericht op scholing of training.

Voor meer informatie kunt u doorklikken naar arbeidpsychologisch onderzoek. Hier vindt u alle informatie over deze vorm van onderzoek. U kunt natuurlijk altijd één van de psychologen bellen om telefonisch uw vraag voor te leggen.

Gepost in Nieuws ~

‘Opzij, opzij, opzij, want wij hebben ongelooflijke haast’; dit liedje van Herman van Veen verbeeldde ruim 20 jaar geleden al de hectiek die zich van onze samenleving meester maakte. En nog steeds. Het lijkt er wel op alsof velen van ons het dagelijks te druk hebben en als gevolg daarvan gejaagd door het leven gaan.

In mijn praktijk kom ik ze dagelijks tegen; mensen die zoals een acrobaat tien bordjes tegelijk in de lucht houden. Zelfs als ze bij mij in begeleiding komen is het eerste wat ze vragen vaak ‘Hoe snel ben ik weer helemaal in orde?’.

Hoe verander je dit gedrag, dat bij vele stevig ingebakken zit ‘in de genen’? Misschien wel nooit. Misschien met heel veel geduld en moeite.

Soms is de realiteit echter verassend simpel en verpakt in een enkel zinnetje. Zo had ik laatst twee cliënten bij wie bovenstaande thematiek een rol speelde. Tijdens de begeleiding had ik blijkbaar iets gezegd, waarvan ik mijzelf niet heel erg meer bewust was. Bij afronding van de begeleidingen gaven deze cliënten mij echter terug dat deze ene opmerking nu net hetgeen was wat hun leven veranderd en verbeterd had. Bij de een was het ‘breng je tempo naar beneden’. Ik bedoelde dit letterlijk, aangezien zij altijd heel snel, opgejaagd, liep. Zij is hier op gaan letten, rustiger gaan lopen en dit gaf haar veel meer rust en ruimte voor zichzelf. Bij de ander was het ‘wees liever voor jezelf’. In dit geval de andere kant van dezelfde medaille. Door zijn gejaagdheid liep hij zichzelf voorbij en nam nauwelijks de tijd om leuke dingen voor zichzelf te doen. Dit is hij gaan doen en dat gaf hem meer rust en ruimte.

Ik was uiteraard aangenaam verrast om hun vooruitgang te zien en de werkende bijdrage van mij daarin. Zeker aangezien ik zelf eigenlijk wel opgejaagd was om me voor hun welzijn in te zetten. Hun feedback aan mij gaf mij ook meer rust en ruimte in het contact met mijn cliënten. En de impliciete opdracht wat vaker te luisteren naar dat andere liedje, van zanger Mika, van nog niet zo heel lang geleden: ‘Relax, take it easy’.

Igor Moll

Gepost in Nieuws ~

Tijdens het congres dat Blik op Werk op 9 februari jl. organiseerde over de Workability Index met de ondertitel ‘Samen werken aan inzetbaarheid’ heeft Ascender psycholoog Dick Freriks een workshop gegeven. Onder de titel ‘De leidinggevende als succesfactor – Samen werken aan inzetbaarheid’ gaf hij samen met Koen Lim van MarketConcern/van Spaendonck een boeiende presentatie over het aandeel dat directie en leidinggevenden hebben op het behouden van werkvermogen van de medewerkers. Lees meer »

Gepost in Nieuws ~